دوشنبه 20 خرداد 1387 , توسط علی زائری
انتخاب
«انتخاب» دشوارترین لحظات برای انسان است.وقتی «لحظه ی انتخاب»
فرا می رسد،وسوسه ها و تردید ها به سراغ تو می آیند،وآن«جلوه»ای را كه در یك «برق معنویت» دیده ای،از نظر و نگاهت محو می سازند.
«چگونه بودن» یكی از همین انتخاب های دشوار است.
شخصیت تو گاهی در گرو همین تصمیم ها و برگزیدن هاست.
این تویی كه خمیر مایه ی «هستی» خود را،با دو دستِ «انتخاب» خویش،شكل می دهی و می سازی.
یك شب،در خلوت خویش،رو به آیینه حقیقت بنشین وبا خودت،
بی واسطه و بی ریا حرف بزن.تو كیستی؟چیستی؟كجایی؟
چه می كنی؟چگونه ای؟
تو مختاری؛پس ناچار باید انتخاب كنی.بزرگی آدم ها به بزرگی
انتخاب های آنهاست.تو می خواهی بزرگ باشی یا كوچك؟
این دیگه با خودِ توست،اما این را هم بدان كه انتخاب تو همواره با توست،تا ابد،تا همیشه!
دیدگاه ها : دیدگاه
شنبه 4 اسفند 1386 , توسط علی زائری
خوش آمدی؛
یادت هست چگونه آرام آرام ازكوچه پس كوچه های دلم گذشتی و
پا به كلبه ی كوچك احساسم نهادی؟
آمدی و من مشتاقانه غنچه ها ی معطر مریم را به پایت ریختم و
در خلوتی سبز تنهایی ام را به ضریح مقدس نگاهت گره زدم ؟
راستی!چه روزها كه از تو با پیچك همسایه گفتم و چه شب ها به
بهانه ی دیدن روی ماهت،نگاهم را راهی آسمان كردم!
چقدر تصویر نجیب چشمانت را ، بر در و دیوار خیالم كشیدم و
سر در آغوش مهرت گذاشتم و هق هق دلتنگی هم را در دامان
بلندت رها كردم!
بارها پنجره ها را قسم دادم به وقت آمدنت دست مرا بگیرند كه
فقط تو میدانی چقدر دلوا پس لحظه ی آمدنت بوده وچه غزل هایی
برای استقبال از آبی نگاهت سروده ام وناگهان...
((تو آمدی به زیبایی باران بهاری در غروب و من چقدر مشتاق
آمدنت بودم . ای همیشه ماندنی ، آمدنت را خوش آمد می گویم.))
همیشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش میگیره جلوی همه گریه کنه
*****************************************************
زندگی مانند جدولی است كه هر كس موفق به حل آن نشود جایزه اش مرگ است مرگ...
*****************************************************
با مداد قرمز روی گل قرمز هزار بار می نویسم.......زندگی بی تو هرگز.......
*****************************************************
این تمام احساسم است
دیدگاه ها : دیدگاه
تبلیغات 